تأثير سطوح مختلف يك پليمر سوپرجاذب و شوري خاك بر ظرفيت نگهداشت آب در سه بافت شني، لومي و رسي

تأثير سطوح مختلف يك پليمر سوپرجاذب و شوري خاك بر ظرفيت نگهداشت آب در سه بافت شني، لومي و رسي

چكيده

بخش كشاورزي عمده ترين مصرف كننده منابع آب در كشور ما مي باشد.

يكي از راهكارهاي افزايش بازده آبياري و استفاده بهينه از بارندگي در مناطق خشك و نيمه خشك استفاده از پليمرهاي سوپر جاذب است

پليمر سوپر جاذب مي تواند آب حاصل از آبياري و بارندگي را جذب كرده، از فرونشت عمقي آن جلوگيري كنند و كارآيي مصرف آب را افزايش دهند.

به منظور بررسي تأثير سطوح مختلف پليمر سوپر جاذب ظرفيت نگهداري آب و تخلخل خاك در خاك هايي با شوري و بافت مختلف سه آزمايش فاكتوريل درقالب طرح كرت هاي كاملاً تصادفي با سه سطح

شوري ( شوري اوليه : شاهد، 4 و 8 دسي زيمنس بر متر )  و سطوح پليمر (0 ، 0.2 ، 0.4 ،0.6 درصد وزنی) در سه تكرار به صورت جداگانه در سه خاك با بافت مختلف (شني، لومي و رسي ) انجام شد .

كاربرد 0.6 درصد وزني پليمر در شوري اوليه خاك شني و لومي ميزان آب قابل استفاده گياه را به ترتيب 2.2 و 1.2 برابر نسبت به شاهد افزايش داد.

بنابراين، مصرف پليمر در خاك و مخصوصاً خاك هاي شني مي تواند با افزايش ظرفيت نگهداري رطوبت و كاهش شوري خاك باعث موفقيت برنامه هاي آبياري در مناطق خشك و نيمه خشك گردد.

 

[pdf-embedder url=”https://irsap.co/wp-content/uploads/2018/03/SAP-Khak.pdf” title=”SAP Khak”]