تاثير پليمر سوپر جاذب بر عملکرد، فعاليت آنزيم هاي آنتي اکسيدان و پايداري غشا سيتوپلاسمي در گياه دارويي خردل تحت شرايط تنش كم آبي
نویسندگان: رحماني مهدي*, حبيبي داوود, شيراني راد اميرحسين, دانشيان جهانفر, ولدآبادي سيدعليرضا, مشهدي اكبربوجار مسعود, خلعتبري اميرحسين
عنوان نشریه: گياه و زيست بوم : تابستان 1389 , دوره 6 , شماره 22 ; از صفحه 19 تا صفحه 38
دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان
چکیده:
سوپر جاذب ها قادرند آب را تا چندين برابر حجم خود جذب و نگهداري كنند.
اين تحقيق با اهداف بررسي تاثير سطوح مختلف تنش کم آبي و سوپر جاذب بر عملکرد، فعاليت آنزيم هاي آنتي اکسيدان و پايداري غشا سيتوپلاسمي گياه دارويي خردل در مزرعه تحقيقاتي دانشکده کشاورزي دانشگاه آزاد اسلامي واحد کرج در سال زراعي 87-1386 اجرا گرديد.
آزمايش به صورت فاکتوريل در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي در سه تکرار اجرا گرديد.
تيمارها شامل پنج سطح تنش کم آبي (آبياري پس از 80 ميلي متر تبخير از تشتک تبخير کلاس A، قطع آبياري از مراحل ساقه دهي، گل دهي، خورجين دهي و پرشدن دانه) و سه سطح سوپر جاذب A200 (0، 5 و 7 درصد وزني) بودند.
صفات مورد بررسي شامل :
عملکرد دانه،
عملکرد بيولوژيک،
شاخص برداشت،
وزن صد دانه،
همچنين ميزان فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيدان (كاتالاز و سوپراكسيد ديسموتاز) بودند.
نتايج حاصل نشان داد که :
اثر تنش کم آبي بر کليه صفات در سطح 1 درصد معني دار گرديد و اثر سوپر جاذب بر عملکرد دانه، آنزيم هاي کاتالاز و سوپراکسيد ديسموتاز و پايداري غشا سيتوپلاسمي در سطح 1 درصد و بر عملكرد بيولوژيک، وزن صد دانه و شاخص برداشت در سطح 5 درصد معني دار گرديد.
اثر متقابل تنش کم آبي و سوپر جاذب براي هيچ يک از صفات معني دار نشد.
آبياري شاهد با مصرف 7 درصد سوپر جاذب با ميانگين 5.803 و 25.78تن در هکتار به ترتيب بيش ترين عملکرد دانه و بيولوژيك را به خود اختصاص دادند.
قطع آبياري از مرحله ساقه دهي با عدم مصرف سوپر جاذب با ميانگين 206.1 و 5231 واحد فعاليت بين المللي بر ميليگرم پروتيين بيش ترين ميزان فعاليت آنزيمهاي کاتالاز و سوپراکسيد ديسموتاز و با ميانگين 2683 ميكروزيمنس بر سانتي متر كم ترين پايداري غشا سيتوپلاسمي را به خود اختصاص دادند.
[pdf-embedder url=”https://irsap.co/wp-content/uploads/2018/04/SAP-Khardal.pdf” title=”SAP Khardal”]
منبع
