سوپر جاذب ها شبکههای پلیمری هستند که خاصیت نگهداری حلال را در ساختمان خود دارند.
پلیمر جاذب از نظر کشسانی تمایل دارند که نرم باشند و از لحاظ اسمزی بسیار فعال هستند.
پلیمر جاذب دارای وزن مولکولی بینهایت و اتصالات عرضی هستند که این اتصالات باعث تشکیل شبکه سهبعدی غیرقابلحل در حلال میشود.
هرگاه حلال درون شبکه سوپر جاذب ، آب یا محلولهای آبی باشد، سوپر جاذب را هیدروژل میگویند.
این پلیمر ها دارای خاصیت جذب فوقالعاده آب در محلول رقیق الکترولیتها و یا آب خالص بوده و در شرایط متفاوت با مرحله جذب از نظر دما و pH، قادر به دفع آن هستند.
این مواد در حین جذب یا دفع آب میتوانند موادی را که در آنها بارگذاری شده با شدت مناسب پس داده و همانند مخزنی از ذخیره این مواد عمل کنند.
پلیمرجاذب آب میتوانند مقادیر زیادی آب و یا محلول آبی را جذب نموده و متورم شوند.
هیدروژل ها مانند مخازن ذخیرهای کوچک هستند و وقتی که در داخل خاک قرار میگیرند، آب حاصل از بارندگی و آبیاری را به خود جذب نموده و از فرونشست آن جلوگیری مینمایند.
مشخصات مورد نظر براي سوپر جاذب دقيقاً به كاربرد ماده نهايي آنها بستگي دارد.
ويژگيهاي اصلي آنها عبارتند از:
1- توانايي جذب آب زياد (اين مواد بايد مقادير زيادي آب را جذب كنند و در خود نگه دارند)
2- سرعت زياد جذب (جذب مقدار زيادي سيال در واحد زمان)
3- استحكام ژل (اين مواد نبايد پس از تورم، لزج و جاري شوند).
براي برخي مصارف، جذب سيال بايد برگشتپذير باشد، بدين معني كه پليمر بتواند سيال را چندين بار جذب و رها كند.
افزون بر اين، سوپر جاذب نبايد سمي و حاوي مقادير جزئي مونومرهاي واكنش نداده باشند.
بالاخره اينكه مواد اوليه و فرايند توليد سوپر جاذب اين مواد بايد ارزان تمام شود.
در عمل امكان اختصاص همه اين ويژگيها به يك ساختار پليمري به طور همزمان بعيد است.
هيدروژلهاي جاذب آكريلي بيشترين اهميت را در ميان انواع گوناگون هيدروژل هاي سوپر جاذب دارند.
خواص خوب اين هيدروژلهاي جاذب از نظر ميزان جذب، سرعت، استحكام ژل و ارزان بودن مونومرهاي آكريلي سبب جذابيت اين خانواده از سوپر جاذب ها شده است.
