تأثیر سوپرجاذب و تنش خشکی بر صفات فیزیولوژیک و ویتامین ث کاهو در شرایط کشت گلخانه‌ای

 

 

تأثیر سوپرجاذب ، بنتونیت و تنش خشکی بر صفات فیزیولوژیک و ویتامین ث کاهو در شرایط کشت گلخانه‌ای

اکرم ولی زاده قلعه بیگ ، سید حسین نعمتی، علی تهرانی‌فر، حجت امامی
گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:
تنش آب بحران جهانی است که تهدیدی جدی برای کشاورزی محسوب می‌شود. پلیمر‌های سوپرجاذب با بهبود شرایط فیزیکی خاک، مانع از تنش‌های رطوبتی در مناطق خشک و نیمه‌خشک می‌گردند.

به منظور بررسی تأثیر دو نوع سوپرجاذب طبیعی ( بنتونیت ) و مصنوعی  بر رشد کاهو، آزمایشی گلخانه‌ای به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام شد و مقادیر دو نوع سوپرجاذب، هر یک در سه سطح (صفر، 15/0 و 3/0 درصد وزنی) و دو رژیم آبیاری (60 و 100 درصد ظرفیت زراعی)، مورد آزمایش قرار گرفت.

نتایج نشان داد که در تیمار 100% ظرفیت زراعی، مقدار محتوای نسبی آب برگ، شاخص کلروفیل و هدایت روزنه‌ای نسبت به تیمار 60% بیشتر بود.

مقدار نشت الکترولیت، ویتامین ث، مواد جامد محلول و کلروفیل b در سطح 60% ظرفیت زراعی بیشتر بود. کاربرد 3/0 درصد وزنی بنتونیت به‌ترتیب سبب کاهش حدود 74، 19 و 31 درصدی نشت الکترولیت، ویتامین ث و مواد جامد محلول و افزایش 3، 2، 22 و 8 درصدی محتوای نسبی آب، شاخص کلروفیل، هدایت روزنه‌ای و کلروفیل کل نسبت به شاهد شد.

در حالی ‌که کاربرد 3/0 درصد وزنی سوپرجاذب  به‌ترتیب کاهش 28، 18 و 37 درصدی نشت الکترولیت، ویتامین ث و مواد جامد محلول و افزایش 6، 32، 25 و 42 درصدی محتوای نسبی آب، شاخص کلروفیل، هدایت روزنه‌ای و کلروفیل کل نسبت به تیمار شاهد شد.

این نتایج حاکی از آن است که توان بنتونیت در کاهش اثرهای منفی ناشی از تنش خشکی تا حدودی به‌اندازه سوپرجاذب‌ مصنوعی می‌باشد.

 

[pdf-embedder url=”https://irsap.co/wp-content/uploads/2019/01/SAP-kahoo.pdf”]

 

سوپر جاذب  = کاهش مصرف آب ۵۰ تا ۷۰ درصد  = گذر از کم آبی  = مقابله با خشکسالی

keyboard_arrow_up