ظرفيت نمكِشي (Wicking)، معياري از توانايي سوپر جاذب در جذب غيرمستقيم آب (رطوبت مستقيم يا نَم) در زمان معين است كه با اين روش سنجيده ميشود.
5/0±50 ميليگرم نمونه (با اندازه ذرات مورد نظر كه معمولاً ريز است)، را در يك كاغذ صافي واتمن شمارة 54 كه شياردار كرده و به شكل مخروط درآوردهاند، ميريزند و با ضربههاي ملايم، به انتهاي نوك مخروط ميرانند.
آنگاه نوك مخروط را درون ظرف پتري به قطر 9 سانتيمتر حاوي 25 ميليليتر آب، به مدت 60 ثانيه قرار ميدهند. آب در تمام طول كاغذ بالا ميرود.
آب اضافي را با تماس دادن نوك مخروط با كاغذ صافياي كه خود بر روي يك حولة جاذب آب قرار دارد، به مدت 60 ثانيه ميگيرند.
وزن كاغذ مرطوب حاوي ژل متورم و نيز كاغذي مشابه اما فاقد نمونه را كه با همين روش مرطوب شده است را اندازه ميگيرند و از هم كم ميكنند تا وزن ژل متورم، و از آنجا جذب آب توسط نمونه از طريق نمكشي، برحسب g/g محاسبه شود.
هر آزمون چهار بار تكرار و ميانگين آنها به عنوان قدرت نمكشي ثبت ميشود.
