سوپر جاذب وتاثیر آن بر رویش نخل خرما

بررسی اثر پلیمر سوپرجاذب بر خصوصیات رویشی نخل خرما رقم ’دیری‘ تحت شرایط کم‌آبی

مقاله 13، دوره 18، شماره 2، تابستان 1395، صفحه 443-452

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده  عبدالحمید محبی

استادیار پژوهشی، پژوهشکده خرما و میوه‌های گرمسیری، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، اهواز – ایران

چکیده

افزایش کارآیی مصرف آب یکی از محورهای اصلی کشاورزی پایدار در مناطق خشک و نیمه­ خشک می­باشد.

کاربرد برخی مواد نظیر پلیمرهای  سوپر جاذب در خاک باعث افزایش ماندگاری آب در خاک و درنتیجه کاهش مصرف آب می­گردد.

افزایش ماندگاری آب در خاک باعث کاهش اثرات خشکی و شوری خاک می­گردد.

به منظور بررسی اثر کاربرد پلیمر سوپر جاذب بر گیرایی و خصوصیات رویشی نهال­ های خرما، طرحی به صورت کرت­های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی با 3 تکرار در پژوهشکده خرما و میوه های گرمسیری در اهواز انجام گردید.

تیمار رژیم آبیاری با  سه سطح (60، 80 و 100 درصد تبخیر تجمعی از تشت) به عنوان کرت اصلی

و مقادیر سوپر جاذب با چهار سطح پلیمر سوپر جاذب آ200 (0، 40، 80 و 120 گرم به ازای هر اصله نهال) به عنوان کرت فرعی درنظر گرفته شد.

براساس نتایج تنش آبی و سوپر جاذب تأثیر معنی­ داری بر گیرایی پاجوش نداشت.

بیشترین تعداد برگ مربوط به تیمار تأمین 100 درصد نیاز آبی و 40 گرم سوپرجاذب و کمترین تعداد برگ مربوط به تیمار تأمین 80 درصد نیاز آبی به همراه 120 گرم سوپرجاذب بود.

بیشترین محیط طوقه در تیمار تأمین 100 درصد نیاز آبی و بدون مصرف سوپرجاذب و کمترین محیط طوقه مربوط به تیمار تأمین 100 درصد نیاز آبی و 120 گرم سوپرجاذب مشاهده شد.

بیشترین ارتفاع نهال مربوط به تیمار تأمین 60 درصد نیاز آبی و 120 گرم سوپر جاذب و کمترین تعداد برگ مربوط به تیمار تأمین 60 درصد نیاز آبی بدون مصرف سوپر جاذب بود

[pdf-embedder url=”https://irsap.co/wp-content/uploads/2018/04/SAP-Nakhl.pdf” title=”SAP Nakhl”]

 

منبع