اثر مقادیر و روش کاربرد سوپرجاذب در زراعت زعفران (Crocus sativus L.) تحت تأثیر سطوح آبیاری
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
نویسندگان
مهدی صفری 1؛ غلامرضا خواجویی نژاد2؛ علی اکبر مقصودی مود2؛ قاسم محمدی نژاد3
1دانشگاه پیام نور
2دانشگاه باهنر کرمان
3دانشگاه شهید باهنر کرمان
چکیده
به منظور شناسایی راهکارهای افزایش عملکرد و توسعه کشت زعفران در مناطق خشک و نیمه خشک، آزمایشی بصورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار به اجرا درآمد که در آن تیمار اصلی شامل سه سطح آبیاری تا سطح 50، 75 و 100 درصد نیاز آبی و هفت سطح تیماری کودی به عنوان کرتهای فرعی شامل شاهد (عدم مصرف سوپر جاذب) و سه سطح توزیع یکنواخت سوپر جاذب به میزان 10، 30 و 50 گرم در متر مربع قبل از کاشت و سه روش توزیع سوپر جاذب در زیر ردیفهای کاشت بود.
نتایج نشان داد که با افزایش حجم آبیاری تعداد گل، وزنتر گل، وزن خشک کلاله، وزن کل بنهها، وزن بزرگترین بنه و همچنین تعداد بنه ها افزایش یافت، اما تراوش یونی کاهش یافت.
طول برگ از 60 روز پس از شروع سبز شدن برگها به تدریج تحت تأثیر تیمار آبیاری قرار گرفت.
همچنین مصرف سوپر جاذبها رفتار مشابهی با تیمارهای آبیاری نشان دادند.
در اغلب موارد مصرف سوپر جاذب به مقدار 30 تا 50 گرم سوپر جاذب بصورت توزیع یکنواخت روی سطح زمین و یا مصرف 10 گرم سوپر جاذب بصورت ردیفی در زیر ردیفهای کاشت نتیجه بهتری را در مقایسه با شاهد و سایر تیمارها بدست آورد.
در برخی موارد نیز، مصرف 50 گرم سوپر جاذب بصورت ردیفی در زیر ردیفهای کاشت تأثیر منفی بر صفات مورد مطالعه داشت.
بین سطوح آبیاری و مصرف سوپر جاذب اثر متقابل معنی دار وجود داشت و این موضوع نشان میدهد که میتوان خسارت ناشی از کمآبی بر مزارع زعفران در مناطق خشک و نیمه خشک را با مصرف سوپر جاذبها کاهش داد.
[pdf-embedder url=”https://irsap.co/wp-content/uploads/2019/01/SAP-Zafaran-97.pdf” title=”SAP Zafaran 97″]
منبع : نشریه علمی پژوهشی پژوهش های زعفران